Έχει περάσει κάποιο διάστημα από το τελευταίο άρθρο αλλά ήρθε η στιγμή να έρθουμε ξανά σε επαφή με το νέο αυτό άρθρο. Το θέμα του νέου άρθρου ίσως αποτελεί μια μικρή έκπληξη, καθώς δεν έχω δημοσιεύσει ξανά κάτι ανάλογο αλλά ελπίζω πως θα είναι ευχάριστη έκπληξη.
Όλο και συχνότερα ακούω σε συζητήσεις πως οι ερωτικές σχέσεις είναι δύσκολες σήμερα και στον να ξεκινήσουν αλλά και στο να διατηρηθούν. Σήμερα όμως θα ασχοληθούμε λίγο με τις μακροχρόνιες ερωτικές σχέσεις είτε αυτές περιλαμβάνουν γάμο είτε όχι.
Ένα συχνό παράπονο που ακούω από ζευγάρια που είναι αρκετό καιρό μαζί είναι η συνήθεια, η απόσταση που δημιουργείται μεταξύ των συντρόφων και η αίσθηση ότι η σχέση μεταξύ τους μοιάζει πολλές φορές περισσότερο με ‘αδελφική’.
Η καθημερινότητα συχνά μας παρασύρει, όπως επίσης μας παρασύρει και η τάση να θεωρούμε πολλά πράγματα αυτονόητα και δεδομένα. Αλλά η αλήθεια είναι πως σε μια σχέση τίποτα δεν είναι αυτονόητο και δεδομένο. Μπορεί λοιπόν να θεωρούμε δεδομένη την αγάπη που νιώθουμε για τον σύντροφό μας και πως έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας με αποτέλεσμα να αναβάλουμε πράγματα για αργότερα αλλά μια σχέση χρειάζεται συνεχή προσπάθεια και καλλιέργεια. Μπορεί λοιπόν εμείς να ξέρουμε πως νιώθουμε αγάπη και έλξη για τον σύντροφό μας αλλά δεν αρκεί να το ξέρουμε μόνο εμείς, πρέπει να το δείχνουμε και στο σύντροφό μας. Επιπλέον τις περισσότερες φορές ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας και υποσκάπτει τη σχέση μας χωρίς καν να το αντιληφθούμε.
Συχνά λοιπόν παραβλέπουμε και παραλείπουμε μικρά πράγματα και μικρές κινήσεις μέσα στην ημέρα που δείχνουν το ενδιαφέρον και την αγάπη μας προς το σύντροφό μας. Αυτά ακριβώς όμως είναι που κατά τη γνώμη μου διατηρούν μια ερωτική σχέση. Για παράδειγμα ένα μήνυμα μέσα στην ημέρα, ένα φιλί φεύγοντας, ένα αστείο, ένα πείραγμα ή ένα χάδι όσο μικρά κι ασήμαντα κι αν φαίνονται κάνουν όλη τη διαφορά. Επίσης πολύ σημαντική είναι η φυσική επαφή, το άγγιγμα δηλαδή. Δεν πρέπει να το παραλείπουμε αλλά αντίθετα να το επιδιώκουμε. Ακόμα και όταν για παράδειγμα βλέπουμε μια ταινία αντί να καθίσουμε ο καθένας στη μεριά του στον καναπέ ας τη δούμε αγκαλιά.
Αν προσπαθήσουμε να θυμηθούμε πώς συμπεριφερόμασταν στην αρχή της σχέσης θα συνειδητοποιήσουμε πως η ανάγκη να αγγίζουμε ο ένας τον άλλον, να καθόμαστε αγκαλιά, να πιανόμαστε χέρι χέρι ήταν μεγάλη και αποτελούσε βασικό κομμάτι της σχέσης. Πολλές φορές όμως στην πορεία μιας σχέσης είναι το πρώτο που αμελούμε. Ας δώσουμε λοιπόν την πρέπουσα σημασία στο άγγιγμα και στις μικρές κινήσεις αγάπης προς το σύντροφό μας. Αυτά είναι που κάνουν τη διαφορά, αυτά διατηρούν τη φλόγα,την εγγύτητα και το ερωτικό στοιχείο σε μια σχέση.
Αφήστε μια απάντηση