Απλά δεν ταιριάζουμε..

Καθημερινά γνωρίζουμε και συναναστρεφόμαστε με πολλούς, διαφορετικούς ανθρώπους. Γενικότερα είναι γνωστό πως οι σχέσεις με τους ανθρώπους δεν είναι εύκολες. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόκειται για σχέσεις με ανθρώπους που δεν τους έχουμε επιλέξει εμείς, τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα.

Τα δύο πιο βασικά πλαίσια στα οποία καλούμαστε να συναναστραφούμε με ανθρώπους που δε διαλέξαμε εμείς είναι το εργασιακό περιβάλλον αλλά και το οικογενειακό. Το κακό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πως δεν μπορούμε να αποφύγουμε αυτές τις σχέσεις και πρέπει να βρούμε έναν τρόπο συνύπαρξης.

Εσείς τι κάνετε σε αυτές τις περιπτώσεις; Πώς διαχειρίζεστε αυτές τις καταστάσεις;

Το πρώτο βήμα αρχικά είναι να αποδεχθούμε και να υιοθετήσουμε τη μαγική φράση “απλά δεν ταιριάζουμε..”. Δεν μπορούμε και δεν χρειάζεται να ταιριάζουμε με όλους. Αυτό δε σημαίνει πως δεν είμαστε αρκετά καλοί ή ότι είμαστε κατώτεροι από αυτούς ή ότι κάνουμε κάποιο λάθος. Δεν χρειάζεται δηλαδή να το παίρνουμε προσωπικά! (βλέπετε το άρθρο Πώς να “Μην το Παίρνεις Προσωπικά” ). Απλώς είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικές προσωπικότητες, αξίες, απόψεις και γούστα.

Πολλοί έχουν την ανάγκη να τα πάνε καλά με όλους και να νιώθουν αγαπητοί. Δε λέω, είναι όμορφο συναίσθημα να νιώθεις συμπαθής και αγαπητός από τους άλλους αλλά είναι αδύνατο να ταιριάζουμε με όλους. Ίσως λοιπόν η ανάγκη αυτή να έχει να κάνει με κάποια ανασφάλεια, με κάποια δυσκολία στις συγκρούσεις, ή με το φόβο της μοναξιάς ή και με το φόβο της απόρριψης. Προκειμένου όμως να νιώθουν αγαπητοί πολλές φορές μπαίνουν στη διαδικασία να παρουσιάζουν κάτι άλλο από αυτό που είναι. Δεν δείχνουν τον αληθινό τους εαυτό αλλά δείχνουν αυτό που πιστεύουν πως θέλει να δει ο άνθρωπος που έχουν απέναντί τους. Και αυτό είναι πολύ δύσκολο και καταπιεστικό θα έλεγα. Για να μην αναφερθούμε στον κίνδυνο να αποκαλυφθεί η αλήθεια, γεγονός που θα χειροτερέψει την κατάσταση.

Πιστεύω λοιπόν πως είναι καλύτερο να παρουσιάζουμε τον πραγματικό μας εαυτό, να υποστηρίζουμε όσα πιστεύουμε και να μην προσποιούμαστε. Αυτός ο δρόμος μπορεί να οδηγήσει σε αληθινές σχέσεις με διάρκεια και βαθιά συναισθήματα. Αλλά ακόμα κι αν δεν οδηγήσει σε κάποια σχέση, γιατί όπως είπαμε δεν ταιριάζουμε με όλους, αυτό δε σημαίνει πως δεν μπορούμε να συνεργαστούμε ή να συνυπάρξουμε σε κάποιο κοινό τραπέζι. Σκεπτόμενοι όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω κι έχοντας ως γνώμονα την ευγένεια, την καλή διάθεση και προτάσσοντας ένα κοινό στόχο (είτε πρόκειται για έναν εργασιακό στόχο είτε απλώς θέτοντας ως στόχο το να περάσουμε όμορφα ένα μεσημέρι μας) είναι εφικτό να συνυπάρξουμε, να συνεργαστούμε και μάλιστα να επιτύχουμε όλα αυτά σε ένα κλίμα πιο ευχάριστο από το αναμενόμενο.