Το καλοκαίρι μπήκε στη ζωή μας για τα καλά. Τα σχολεία έκλεισαν και τα παιδιά περνάνε περισσότερες ώρες στο σπίτι, μαζί με τους γονείς και τα αδέλφια.
Κι ενώ πιστεύεις πως ήρθε η ώρα να περάσεις περισσότερο χρόνο με τους πιο αγαπημένους σου ανθρώπους, να διασκεδάσετε και να κάνεις όλα όσα δεν προλάβαινες τόσο καιρό μαζί τους, καταλήγεις να γίνεσαι ο διαιτητής των παιδιών σου, καθώς όλη την ημέρα καυγαδίζουν.
Τα αδέλφια παρότι μοιράζονται το ίδιο dna και μεγαλώνουν στο ίδιο σπίτι είναι δύο πολύ διαφορετικοί άνθρωποι, που σε πολλά πράγματα δεν ταιριάζουν. Καλούνται όμως να περάσουν πολλές ώρες μαζί, να μοιραστούν τα παιχνίδια ή και το ίδιο δωμάτιο. Τόσες ώρες τριβής επομένως μοιραία οδηγεί σε συγκρούσεις.
Οι αδελφικές συγκρούσεις δεν αρέσουν καθόλου στους γονείς που πάντα ανησυχούν για τη σχέση μεταξύ των παιδιών τους. Οι συγκρούσεις αυτές όμως είναι ως ένα βαθμό αναπόφευκτες και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ευκαιρία για να μάθουν τα παιδιά να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να επιλύουν τις συγκρούσεις τους.
Ως γονείς λοιπόν τι θα μπορούσαμε να κάνουμε;
Αρχικά σίγουρα θα πρέπει να θέσουμε σαφή και σταθερά όρια σύμφωνα με τα οποία δεν θα γίνονται ανεκτές οι βίαιες συμπεριφορές (πχ. χτυπήματα, τσιμπήματα, βρισιές κτλ.). Θα πρέπει να αποφεύγουμε τις συγκρίσεις μεταξύ των παιδιών ακόμη κι αν θεωρούμε πως είναι απλές ή ανώδυνες. Ακόμα δηλαδή κι αν πούμε απλά “δες ο αδελφός σου έφαγε όλο το φαγητό του” η σύγκριση αυτή μπορεί να δημιουργήσει άγχος στο παιδί που αποτελεί παράδειγμα και αίσθημα αποτυχίας στο άλλο.
Επιπλέον πρέπει να αποφύγουμε να κάνουμε τον διαιτητή και να πάρουμε το μέρος κάποιου καθώς αυτό ενδυναμώνει τη σύγκρουση και δεν εστιάζει στη λύση του προβλήματος. Ο στόχος είναι να βρεθεί λύση και όχι ποιος φταίει. Οπότε είναι καλύτερο να ωθήσετε και να καθοδηγήσετε τα ίδια στο να βρουν μια λύση που να τους ικανοποιεί.
Σαφώς δεν πρέπει να ξεχνάμε να επιβραβεύουμε (πχ με ένα θετικό σχόλιο, ένα χάδι κτλ) και να επαινούμε τα παιδιά μας όταν καταφέρνουν και συνεργάζονται. Αλλά και να λειτουργούμε κι εμείς οι ίδιοι ως παραδείγματα μίμησης και να προσπαθούμε να τηρούμε κι εμείς οι ίδιοι όλα τα παραπάνω. Τα παιδιά παρατηρούν πολύ προσεκτικά τη ζωή των γονιών τους και πολλές φορές οι συγκρούσεις που υπάρχουν στο ζευγάρι αντανακλούνται στη συμπεριφορά των παιδιών. Επομένως καλό είναι να προσπαθούμε να διευθετούμε τις συγκρούσεις μας αποτελεσματικά και να ζητάμε συγγνώμη όταν χρειάζεται.
Τέλος είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιούμε τον ελεύθερό μας χρόνο έτσι ώστε να συσφίξουμε τις οικογενειακές μας σχέσεις, να ανακαλύψουμε νέα κοινά ενδιαφέροντα και δραστηριότητες, να συζητήσουμε και να εξομαλύνουμε τις διαφορές μας.
Αφήστε μια απάντηση