Βοήθεια. Η λέξη αυτή μας απασχολεί αρκετά και τη χρησιμοποιούμε πολύ συχνά στην καθημερινή μας ζωή καθώς πολλές φορές χρειάζεται ή θέλουμε να δώσουμε τη βοήθειά μας σε κάποιον ή χρειαζόμαστε εμείς οι ίδιοι βοήθεια σε κάτι.
Κατά πόσο όμως ζητάμε βοήθεια ή είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε βοήθεια ή είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε πως δεν μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον;
Ενώ λοιπόν η λέξη βοήθεια έχει μια θετική χροιά πολλές φορές δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα. Για παράδειγμα υπάρχουν άνθρωποι που ζητάνε συνεχώς βοήθεια και αυτό κουράζει τους γύρω τους και τους επιφορτίζει με επιπλέον υποχρεώσεις. Από την άλλη υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να ζητήσουν βοήθεια και αναλαμβάνουν τα πάντα οι ίδιοι με αποτέλεσμα να κουράζονται οι ίδιοι ή και να καταλήγουν σε burn out. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που ζητάνε μεν βοήθεια, οι άλλοι τους την προσφέρουν αλλά δεν είναι έτοιμοι να τη δεχθούν και έτσι μένουν όλοι δυσαρεστημένοι. Επιπλέον υπάρχουν και κάποιοι που έχουν το λεγόμενο “σύνδρομο του σωτήρα” και οι οποίοι σπεύδουν να βοηθήσουν τους άλλους ενώ δεν τους το έχει ζητήσει κανείς και σαφώς απογοητεύονται όταν δεν τα καταφέρνουν.
Ας πούμε λοιπόν ορισμένες αλήθειες σχετικά με την βοήθεια. Αρχικά για να ζητήσουμε αλλά και για να δεχθούμε βοήθεια πρέπει πραγματικά να θέλουμε να βοηθηθούμε. Η απόφαση δηλαδή ξεκινά από εμάς. Πρέπει να δεχθούμε αρχικά πως υπάρχει κάποιο πρόβλημα, να αποφασίσουμε πως θέλουμε κάτι να αλλάξει και πως για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε βοήθεια. Αν όταν αναφέρουμε ένα πρόβλημα στους άλλους ο σκοπός στην πραγματικότητα είναι να γκρινιάξουμε ή να τραβήξουμε την προσοχή και όχι να δεχθούμε βοήθεια, όσο και να προσπαθήσουν οι άλλοι δεν θα μπορέσουν να μας βοηθήσουν.
Το ίδιο πρέπει να έχουν στο νου τους και όσοι προσπαθούν να βοηθήσουν ανθρώπους που δεν τους το έχουν ζητήσει ή δεν είναι έτοιμοι να αλλάξουν κάτι, με αποτέλεσμα να απογοητεύονται, να το παίρνουν προσωπικά, να πιστεύουν πως έχουν αποτύχει και ειδικά όταν πρόκειται για πρόσωπα με τα οποία έχουν στενή σχέση, να σκέφτονται πως η αγάπη μεταξύ τους δεν ήταν τόσο δυνατή ώστε να αλλάξει τα πράγματα.
Γενικότερα, στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά και τις σκέψεις των άλλων, παρά μόνο τη δική μας συμπεριφορά και τις δικές μας σκέψεις. Έχοντας λοιπόν στο μυαλό μας αυτό στην περίπτωση που έχουμε στο περιβάλλον μας ανθρώπους που ζητούν συνεχώς βοήθεια αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να θέσουμε τα όριά μας και να πούμε όχι κάποιες φορές. (βλ. Να βάζει όρια κανείς ή να μη βάζει;)
Όσο αφορά τώρα όσους δυσκολεύονται να ζητήσουν βοήθεια, θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους πως το να ζητάμε βοήθεια δε σημαίνει αδυναμία, ούτε πως δεν μπορούν να τα καταφέρουν μόνοι. Είναι πιθανό πως κάποια στιγμή θα έλυναν και μόνοι το πρόβλημά τους εφόσον είναι αποφασισμένοι αλλά γιατί πρέπει να το κάνουν με τον πιο δύσκολο, μοναχικό και χρονοβόρο τρόπο εφόσον μπορούν να διαλέξουν ένας πιο εύκολο και γρήγορο τρόπο λαμβάνοντας τη βοήθεια που χρειάζονται;
Είναι ανθρώπινο το να ζητάμε και να δίνουμε βοήθεια. Βοήθεια σημαίνει αγάπη και φροντίδα. Όταν τη δίνουμε είναι φροντίδα και αγάπη προς τους άλλους και όταν τη ζητάμε είναι αγάπη και φροντίδα προς τον εαυτό μας.
Αφήστε μια απάντηση