Αν παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις μας και τις αντιδράσεις των γύρω μας θα δούμε πως επικρατεί μια τάση να μην δείχνουμε τα συναισθήματά μας.
Υπάρχει η πεποίθηση πως πρέπει να κρατάμε τα συναισθήματα, ιδιαίτερα τα αρνητικά για τον εαυτό μας. Πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να μην στεναχωρούμε τους άλλους και να μην δείξουμε αδύναμοι δείχνοντας τι νιώθουμε.
Μπαίνουμε σε μια διαδικασία να κρύβουμε τα συναισθήματά μας και πολλές φορές μάλιστα να τα κρύβουμε και από τον ίδιο μας τον εαυτό. Αλλά αλήθεια μήπως θέλει περισσότερο θάρρος και δύναμη το να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματά μας, να τα εκφράσουμε, να παραδεχθούμε πως είμαστε άνθρωποι και είναι φυσιολογικό να έχουμε και θετικά και αρνητικά συναισθήματα, ανασφάλειες, φόβους, θυμό, λύπη που μας κάνει και κλαίμε και κλεινόμαστε στον εαυτό μας και λυγίζουμε;
Επιπλέον δε συνειδητοποιούμε πως κρύβοντας τα συναισθήματά μας δεν εξαφανίζονται. Παραμένουν εκεί κρυμμένα και συσσωρεύονται. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα αισθανθούμε με τον ίδιο τρόπο και θα το κρύψουμε θα κρυφτεί στο ίδιο σημείο και θα προστεθεί στο προηγούμενο που κρύψαμε.
Έτσι όσο πιο πολλά κρύβουμε και προσθέτουμε στην κρυψώνα τόσο περισσότερο δυσκολευόμαστε να τα κρύψουμε. Κάποια στιγμή εμφανίζονται στην επιφάνεια με κρότο και μάλιστα συνήθως με μια μικρή αφορμή. Απορούμε τότε με την έκρηξη μας αλλά και με την έντασή της.
Μια έκρηξη όπως είναι φυσικό είναι επικίνδυνη καθώς δεν έχουμε πλήρη έλεγχο και μπορεί να μας κοστίσει. Μπορεί να πούμε ή να κάνουμε πράγματα που μετά θα μετανιώσουμε, που θα έχουν ως συνέπεια να διαλυθούν σχέσεις και να φύγουν άνθρωποι από τη ζωή μας ή και ακόμα χειρότερα σε ακραίες περιπτώσεις να καταλήξουμε σε πράξεις εγκληματικές.
Προκειμένου λοιπόν να αποφύγουμε την έκρηξη καλό είναι να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας νωρίτερα, προτού συσσωρευθούν, γιγαντωθούν και δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Σίγουρα η συζήτηση με τους δικούς μας ανθρώπους ή με κάποιον ειδικό είναι ένας πολύ βασικός και σημαντικός τρόπος να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματά μας για αρχή, να τα εκφράσουμε και να τα αποδεχθούμε στη συνέχεια.
Πέρα όμως από αυτό θα βοηθούσε επίσης να βρούμε και κάποιον άλλο τρόπο που μας ταιριάζει ώστε να ξεσπάμε, να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας και να νιώθουμε πιο ανάλαφροι. Αυτοί οι τρόποι συνήθως έχουν να κάνουν με τέχνες άθληση κτλ. Πολλοί άνθρωποι για παράδειγμα στρέφονται στο τρέξιμο, στις πολεμικές τέχνες, στη ζωγραφική, το τραγούδι, το χορό ή ό,τι άλλο ταιριάζει στον καθένα. Εσείς έχετε βρει κάποιον τρόπο να εκφράζεστε; Κι αν ναι, ποιόν τρόπο; Περιμένω τις ιδέες σας!
Αφήστε μια απάντηση