Ένα θέμα που πάντα απασχολούσε, συνεχίζει να απασχολεί αλλά τελευταία ίσως επανήλθε στην επικαιρότητα είναι η χρήση της τεχνολογίας, του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media) από τα παιδιά.
Είδαμε πρόσφατα πως κάποιες χώρες (πχ. η Αυστραλία) νομοθετούν και κάνουν ενέργειες προκειμένου να απαγορευτεί ή να περιοριστεί η πρόσβαση σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης από παιδιά κάτω των 14-15 ετών. Η ελληνική κυβέρνηση επίσης ανακοίνωσε την απαγόρευση πρόσβασης σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Instagram, Tik Tok, Facebook, Snapchat) για ανηλίκους κάτω των 15 ετών, με ισχύ από 1η Ιανουαρίου 2027.
Σίγουρα ελλοχεύουν κίνδυνοι κατά τη χρήση του διαδικτύου και των social media. Καθημερινά ακούμε για περιστατικά εκφοβισμών (bullying), εκβιασμών, εξαπατήσεων, για κυκλώματα παιδεραστίας και πολλά ακόμα εγκλήματα. Πέρα από αυτά όμως υπάρχει και η συζήτηση περί του εθισμού που προκαλεί η αλόγιστη χρήση του διαδικτύου αλλά και οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει η χρήση της τεχνολογίας από όλο και πιο μικρά παιδιά. Για παράδειγμα υπάρχουν έρευνες που υποστηρίζουν πώς η χρήση της τεχνολογίας και ο απεριόριστος χρόνος που περνούν τα παιδιά μπροστά σε οθόνες επηρεάζουν αρνητικά τη μνήμη, τη συγκέντρωση, την εστίαση αλλά και γενικά τον δείκτη νοημοσύνης (IQ).
Από την άλλη πλευρά όμως δεν θα έπρεπε να δαιμονοποιούμε την τεχνολογία γιατί σε πολλές περιπτώσεις μας βοηθά, μας δίνει λύσεις σε προβλήματα είτε της καθημερινότητας είτε για παράδειγμα σε ιατρικά προβλήματα, μας προσφέρει εύκολη πρόσβαση στην ενημέρωση, σε πληροφορίες και γνώσεις και γενικότερα μας εξελίσσει.
Επιπλέον κάτι που πιστεύω πως πρέπει να έχουμε κατά νου ως προς αυτό το θέμα είναι πως τα παιδιά γεννήθηκαν και μεγαλώνουν σε έναν κόσμο που ήδη υπάρχει αυτή η ανάπτυξη της τεχνολογίας, οι οθόνες υπάρχουν παντού γύρω τους μεγαλώνοντας και είναι κάτι δεδομένο και οικείο για αυτά. Αποτελούν μέρος της πραγματικότητας και του κόσμου τους. Επομένως πώς μπορούμε να τα αποκλείσουμε από αυτά; Αντίθετα για τις προηγούμενες γενιές η ανάπτυξη αυτή ήρθε αργότερα στη ζωή μας, έχουμε ζήσει ένα μέρος της ζωής μας χωρίς οθόνες και ίσως επειδή μπορούμε να κάνουμε τη σύγκριση, επειδή έχουμε ζήσει και χωρίς αυτά αλλά και επειδή πολλοί αντιμετωπίσαμε με επιφύλαξη την ανάπτυξη αυτή της τεχνολογίας ως κάτι άγνωστο, συνεχίζουμε να είμαστε επιφυλακτικοί και μας είναι πιο εύκολο να αναγνωρίσουμε τους κινδύνους αλλά να γίνουμε ίσως και υπερβολικοί απέναντι σε αυτή.
Λαμβάνοντας λοιπόν όλα αυτά υπόψη πόσο ωφέλιμη τελικά μπορεί να είναι μια απαγόρευση; Αρχικά βέβαια αναρωτιέμαι κατά πόσο είναι εφικτή. Το γεγονός πως δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν ένα λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το όνομά τους δε σημαίνει ότι δεν θα έχουν πρόσβαση στα μέσα αυτά για παράδειγμα μέσω λογαριασμών με ονόματα άλλων (πχ γονιών, μεγαλύτερων αδελφών, φίλων κτλ). Επίσης η απαγόρευση αυτή ίσως κάνει τα παιδιά να δημιουργήσουν κρυφούς λογαριασμούς με ψεύτικα στοιχεία κτλ που πιστεύω πως πιθανόν να είναι ακόμα πιο επικίνδυνο.
Ίσως λοιπόν τα όρια στη χρήση, η εποπτεία και η σωστή εκπαίδευση των παιδιών αλλά και των γονέων όσο αφορά την τεχνολογία, τη χρήση των οθονών και των social media να είναι η καλύτερη και ασφαλέστερη λύση. Εσείς τι λέτε;
Αφήστε μια απάντηση