Αυτή τη φορά είχα διάφορες σκέψεις και ιδέες για άρθρα αλλά τελικά την τελευταία στιγμή και ακούγοντας ένα podcast έγινε η ανατροπή και με κέρδισε η ιδέα αυτού του θέματος.
Πιο συγκεκριμένα λοιπόν ακούγοντας ένα podcast όπως ήδη ανέφερα συνειδητοποίησα πως σήμερα ακούμε συχνά και καλώς το ακούμε πως πρέπει να αποδεχόμαστε και να αγαπάμε τον εαυτό μας. Τι ακριβώς όμως σημαίνει αυτό;
Έχω την εντύπωση πως έχει παρεξηγηθεί λιγάκι η έννοια της αποδοχής και της αγάπης για τον εαυτό. Σίγουρα πρέπει να αγαπάμε και να δεχθούμε τον πραγματικό μας εαυτό με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Να δεχθούμε δηλαδή πως δεν είμαστε τέλειοι σίγουρα έχουμε και κάποια ελαττώματα είτε μιλάμε για την εξωτερική μας εμφάνιση είτε για τον χαρακτήρα μας.
Σαφώς λοιπόν πρέπει να κοιτάξουμε τον καθρέφτη και να αντικρίσουμε την αλήθεια μας. Να δεχθούμε πως πέρα από τα θετικά έχουμε και κάποια στοιχεία που δεν μας αρέσουν ή που μας εμποδίζουν σε κάποιους τομείς της ζωή μας. Τα εμπόδια μπορεί να αφορούν την αυτοπεποίθησή μας, είτε την κοινωνική μας ζωή, την επαγγελματική μας ζωή κτλ.
Η αποδοχή όμως και η αγάπη προς τον εαυτό μας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως πρόφαση στο να μην προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε αυτά ακριβώς τα στοιχεία που δεν μας αρέσουν ή που μας δημιουργούν προβλήματα.
Αν για παράδειγμα εγώ είμαι οξύθυμη ή αν για παράδειγμα έχω κυτταρίτιδα και αυτό είναι κάτι που με ενοχλεί και μου δημιουργεί προβλήματα (πχ στη σχέση μου με τους γύρω ή στο να βγω στην παραλία ) το ότι πρέπει να αποδεχθώ τον εαυτό μου δε σημαίνει πως πρέπει να πείσω τον εαυτό μου ότι μου αρέσει να είμαι οξύθυμη ή ότι μου αρέσει η κυτταρίτιδα. Αντίθετα πρέπει να αποδεχθώ πως είναι ένα στοιχείο του χαρακτήρα μου ή του σώματός μου ανάλογα, να αποδεχθώ ότι μου δημιουργεί προβλήματα και αρνητικά συναισθήματα και από εκεί και πέρα πρέπει να διαχειριστώ την κατάσταση, να πάρω τον έλεγχο και την ευθύνη και να αποφασίσω τι θέλω να κάνω επ’ αυτού. Θέλω να αλλάξω κάτι (πχ να αρχίσω ασκήσεις διαχείρισης θυμού, να κάνω γυμναστική και να πίνω πολύ νερό) ή δεν με ενοχλούν και τόσο αυτά τα στοιχεία μου για να κάνω αλλαγές;
Η αποδοχή και η αγάπη προς τον εαυτό δεν πρέπει να μας κάνει να εθελοτυφλούμε, να κάνουμε το άσπρο μαύρο και να λειτουργεί ως δικαιολογία ή ως εμπόδιο απέναντι στην αυτοβελτίωση μας. Το να βλέπουμε τον εαυτό μας υπό το πρίσμα της αποδοχής και της αγάπης σημαίνει να βλέπουμε την αλήθεια, να αποδεχόμαστε το γεγονός ότι δεν είμαστε τέλειοι, να μην αυτομαστιγωνόμαστε γι’ αυτό αλλά να αποδεχόμαστε τα συναισθήματα μας και εντέλει να αναλαμβάνουμε δράση προκειμένου να φέρουμε την αλλαγή, την εξέλιξη και τη βελτίωση στον εαυτό και τη ζωή μας.
Η αλλαγή και η βελτίωση επομένως δε σημαίνει απαραίτητα απόρριψη αλλά μπορεί να σημαίνει και αγάπη, στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα αγάπη προς τον εαυτό μας..
Αφήστε μια απάντηση