Καλό ή Κακό Παιδί;

Είσαι καλό ή κακό παιδί; Αυτός ο διαχωρισμός υπάρχει στη ζωή μας από πολύ μικρή ηλικία. 

Όταν είμαστε μικροί οι γονείς μας αλλά και όλος ο περίγυρος μας επιβραβεύει και μας κοιτάει όλο χαρά και αποδοχή όταν είμαστε καλά παιδιά, δηλαδή όταν  είμαστε ευγενικά, υπάκουα παιδιά και ακολουθούμε τους κανόνες. Αντιθέτως όταν αντιδρούμε ή είμαστε πιο ζωηροί, δεν ακολουθούμε τους κανόνες και κάνουμε το δικό μας, είμαστε κακά παιδιά οπότε μας μαλώνουν, μας βάζουν ίσως κάποια τιμωρία και μας κοιτούν με αποδοκιμασία. 

Αργότερα βέβαια και ειδικά εκεί στην εφηβεία τα κακά παιδιά είναι όσοι και όσες είναι μέσα στα πράγματα, δεν ακολουθούν τους κανόνες αλλά ταυτόχρονα ασκούν ίσως και μια γοητεία. Σε αντίθεση με τα καλά παιδιά που πλέον είναι όσοι και όσες είναι πιο πειθήνιοι, λένε σε όλα ναι και θεωρούνται θα λέγαμε περισσότερο ξενέρωτοι ή ξενέρωτες . 

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι χαρακτηρισμοί και οι κατηγοριοποιήσεις αλλά ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός σε ακολουθεί για πολλά χρόνια, δημιουργεί μια πάλη και κρύβει και μια αντίφαση.

Πιο συγκεκριμένα όσο είσαι μικρός σου μαθαίνουν πως πρέπει να είσαι καλό παιδί οπότε πρέπει να ακολουθείς πάντα τους κανόνες και μέχρι και να καταπιέζεσαι προκειμένου να κρατήσεις αυτό τον τίτλο. Αργότερα βέβαια πρέπει να απαλλαγείς από αυτό τον χαρακτηρισμό γιατί γίνεται συνώνυμο με τον χαρακτηρισμό ξενέρωτος/-η και θύμα.

Είναι φανερό λοιπόν πως ο χαρακτηρισμός αυτός δημιουργεί αρκετές δυσκολίες ως προς τα πρέπει και τα θέλω μας, την αυτοπεποίθηση και την αποδοχή μας από τους άλλους, τα λάθη μας και τη διαχείρισή τους, τη συγχώρεση του εαυτού μας κτλ. 

Με βάση λοιπόν αυτές τις σκέψεις ίσως θα έπρεπε να χαρακτηρίζουμε τις συμπεριφορές και όχι τα παιδιά ή τους ανθρώπους. Υπάρχουν καλές και κακές συμπεριφορές και όλοι συμπεριφερόμαστε με όμορφο και άσχημο τρόπο. Όλοι κάνουμε λάθη αλλά κάνουμε και σωστά. Έχουμε καλές και κακές στιγμές. Δεν γίνεται να μας χαρακτηρίζουν από μία συμπεριφορά αλλά ούτε γίνεται να είμαστε αρεστοί σε όλους. 

Ίσως λοιπόν μπορούμε να είμαστε ταυτόχρονα και “καλά” αλλά και “κακά παιδιά” ή πιο σωστά μπορούμε να είμαστε παιδιά που άλλοτε έχουν καλές και άλλοτε κακές συμπεριφορές.